Ο καρκίνος είναι πολύ πιο κοντά μας από ό,τι νομίζαμε…!!!

Καθώς σέρφαρα στο internet στον ευρέως διαδεδομένο πλέον ιστότοπο του facebook μου ήρθε μια πρόσκληση για να συμμετάσχω σε ένα group για την μάχη εναντίον του καρκίνου. Καθώς μπήκα να δω τι υπάρχει είδα και κατάλαβα ότι ο καρκίνος είναι αρκετά κοντά μας πλέον. Όταν βλέπεις εικόνες από ανθρώπους όλων των ηλικιών να πολεμάνε με ότι έχουν και δεν έχουν για να καταφέρουν να νικήσουν αυτόν τον «εχθρό» και να κερδίσουν το στοίχημα με την ζωή, ώρες-ώρες σκέφτομαι ότι τα πράγματα για τα οποία εμείς που θεωρούμαστε «υγιείς» ανησυχούμε, αν και αυτό στην ουσία δεν είναι αλήθεια, είναι ασήμαντα. Ανησυχούμε για παράδειγμα για διάφορους χωρισμούς που περνάμε και λέμε «τι να την κάνουμε την ζωή χωρίς αυτόν / αυτήν ;;;».
Αυτή την απορία αν την λέγαμε σε κάποιον που πάσχει από αυτήν την σοβαρή ασθένεια τι θα μας έλεγε;;;;
-Μακάρι να μπορούσα και εγώ να είμαι υγιής και ας είχα όλα αυτά που εσείς θεωρείτε προβλήματα. Για μένα θα ήταν η απόδειξη ότι είμαι ζωντανός και ότι είμαι άνθρωπος με αισθήματα, αδυναμίες και πόθους και ό,τι άλλο χαρακτηρίζει έναν άνθρωπο.
Μας αρέσει δεν μας αρέσει οι περισσότεροι από μας έχουμε βιώσει από το οικογενειακό ή το φιλικό μας περιβάλλον περιστατικά ανθρώπων που πάσχουν από αυτή την πολλή σοβαρή ασθένεια. Το χειρότερο όμως είναι όταν βλέπεις μικρά παιδιά να πάσχουν από καρκίνο, που ενώ γεννήθηκαν με την προοπτική για να έχουν μια καλύτερη ζωή από αυτήν που είχαν οι γονείς τους, δοκιμάζονται από πολύ μικρή ηλικία και βλέπουν την αγριότητα και την σκληρότητα της ζωής με αυτά τα μικρά ματάκια τους που αντί να βλέπουν παιχνίδια ή διάφορες ζωγραφιές βλέπουν μόνο ένα νοσοκομείο και γιατρούς που προσπαθούν να τους δώσουν ένα «δεύτερο εισιτήριο για την ζωή» ώστε να μπορέσουν να κοιτάξουν την ζωή με καλύτερες προοπτικές
Σύμφωνα με επίσημα στατιστικά ο καρκίνος στα παιδιά δεν είναι συχνός. Επιδημιολογικά δεδομένα σχετικά με την συχνότητα του αναφέρουν ότι:

• 1 παιδί στα 650 θα αναπτύξει καρκίνο μέχρι την ηλικία των 15 χρόνων.

• 120-140 νέες περιπτώσεις παιδιών ηλικίας μικρότερης των 15 χρόνων ανά εκατομμύριο παιδιών εμφανίζονται κάθε χρόνο στις αναπτυγμένες χώρες (για την χώρα μας δηλαδή 240-280 νέες περιπτώσεις ετησίως).

Η πρόγνωση των νεοπλασματικών νοσημάτων στα παιδιά έχει βελτιωθεί τα τελευταία 20 χρόνια, η δε επιβίωση των παιδιών με καρκίνο τόσος στην Δυτική Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ με μόνη εξαίρεση ακόμα την Ανατολική Ευρώπη. Παρ’ όλα αυτά ο καρκίνος αποτελεί την δεύτερη αιτία θανάτων μετά τα ατυχήματα. Στη χώρα μας η επιβίωση παιδιών με όλους τους τύπους καρκίνου φτάνει το 65%-75&, ενώ για ορισμένους όπως η λεμφοβλαστική λευχαιμία ξεπερνάει το 80%.
Παρακάτω μπορούμε να δούμε τους σχετικούς πίνακες που αφορούν την επίπτωση και την πρόγνωση του καρκίνου στα παιδιά….

Επίσης η υποστήριξη των καρκινοπαθών είναι πάπα πολύ σημαντικό και πρέπει να γνωρίζουμε ορισμένα πράγματα!!!

Όταν κάποιο μέλος της οικογένειας ή κάποιος φίλος σας πουν ότι πάσχουν από καρκίνο, προφανώς η είδηση αυτή θα σας ταράξει. Ίσως να χάσετε τα λόγια σας, τον ειρμό τον σκέψεών σας, αλλά θα αισθάνεστε ότι πρέπει να πείτε κάτι. Θα θέλατε ίσως να βοηθήσετε αλλά δεν γνωρίζετε τι να κάνετε. Αυτές οι αντιδράσεις είναι απόλυτα φυσιολογικές. Δεν μπορείτε να «διώξετε» τον καρκίνο, ωστόσο μπορείτε να κάνετε πολλά άλλα πράγματα ώστε να βοηθήσετε τον φίλο ή τον συγγενή σας να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τη διάγνωση και την μετέπειτα θεραπεία.

Συμβουλές

• Πληροφορηθείτε σωστά. Μάθετε διάφορα θέματα σχετικά με τον καρκίνο και τις μεθόδους θεραπείας του. Αυτό θα σας βοηθήσει να καταλάβετε καλύτερα την κατάσταση που αντιμετωπίζει το άτομο. Να είστε όμως προσεχτικοί όταν δίνεται συμβουλές

• Παρατηρήστε τις αντιδράσεις τους ώστε να διαπιστώσετε αν είναι έτοιμοι να μιλήσουν για την ασθένειά τους.

• Ακούστε τους προσεχτικά. Έτσι θα μάθετε πως νιώθουν και τις ανησυχίες τους για την θεραπεία, τις παρενέργειες, τα οικονομικά τους και γενικά για το μέλλον.

• Να είστε κοντά τους όσο μπορείτε. Τότε θα αισθάνονται λιγότερο απομονωμένοι και θα γνωρίζουν ότι ενδιαφέρεστε γι’ αυτούς.

• Προσπαθήστε να καταλάβετε τα συναισθήματά τους. Ενδεχομένως να φοβούνται για το τι κρύβει το μέλλον.

• Μιλήστε τους για τα δικά σας συναισθήματα. Προσπαθήστε να μην αλλάξετε συζήτηση ακόμα και αν το θέμα σας προκαλεί δυσφορία.

• Μην στεναχωριέστε αν δεν γίνεται καμία συζήτηση και υπάρχει απόλυτη ησυχία. Η σιωπή ίσως δημιουργήσει μια δύσκολη ατμόσφαιρα, αλλά βρισκόμενος πλησίον του ατόμου ή κρατώντας το χέρι τους δείχνεται ότι νοιάζεστε γι’ αυτούς.

• Προσφερθείτε να τους συνοδεύσετε στο γιατρό η στο νοσοκομείο. Πάρτε μέρος στην συζήτηση, κάντε σημειώσεις ή απλώς παρακολουθήστε την συζήτηση.

• Προσφέρετε πρακτική βοήθεια. Πάτε τα παιδιά σχολείο ή ετοιμάστε φαγητό.

• Μην προσπαθείτε να κάνετε όμως πάρα πολλά. Δώστε στον ασθενή την ευκαιρία να κάνει κάτι από μόνος του. Η διάγνωση αφορά την ασθένεια του καρκίνου και όχι την ανικανότητα. Θα εκτιμήσουν αν τους δοθεί η ευκαιρία να φανούν και αυτοί χρήσιμοι.

• Αφήστε τους να συμμετάσχουν σε όλες τις πτυχές της ζωής. Ακόμα και αν το άτομο ο φίλος η ο συγγενής σας είναι στο νοσοκομείο ή στο σπίτι, μπορούν να πάρουν μέρος σε συζητήσεις αναφορικά με τα παιδιά ή το τι γίνεται στο χώρο εργασίας τους. Ακούστε τις συζητήσεις τους σχετικά με τις προσεχείς δραστηριότητες και σχέδιά τους.

• Μιλήστε τους για άλλα θέματα. Οι καρκινοπαθείς δεν σημαίνει ότι έχουν χάσει τον ενδιαφέρον τους για το ποδόσφαιρο, τον αθλητισμό, τα αγαπημένα τους τηλεοπτικά προγράμματα και σειρές ή για τον καιρό.

Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΣΟΣ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΗ!!!! ΑΣ ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΥΡΙΟ….